Honesto

JCI – ECM przebudowy w nadciśnieniowa …

JCI - ECM przebudowy w nadciśnieniowa ...

1 Cardiovascular Research Institute i Zakład Medycyny Uniwersytetu w Rochester, Rochester, Nowy Jork, USA. 2 INSERM U689, Paryż, Francja.

Korespondencję do: Bradford C. Berk, Cardiovascular Research Institute, Box 679, 601 Elmwood Ave. University of Rochester, Rochester, New York 14642, USA. Telefon: (585) 273-1946; Fax: (585) 273-1497; E-mail: bradford_berk@urmc.rochester.edu.

1 Cardiovascular Research Institute i Zakład Medycyny Uniwersytetu w Rochester, Rochester, Nowy Jork, USA. 2 INSERM U689, Paryż, Francja.

Korespondencję do: Bradford C. Berk, Cardiovascular Research Institute, Box 679, 601 Elmwood Ave. University of Rochester, Rochester, New York 14642, USA. Telefon: (585) 273-1946; Fax: (585) 273-1497; E-mail: bradford_berk@urmc.rochester.edu.

1 Cardiovascular Research Institute i Zakład Medycyny Uniwersytetu w Rochester, Rochester, Nowy Jork, USA. 2 INSERM U689, Paryż, Francja.

Korespondencję do: Bradford C. Berk, Cardiovascular Research Institute, Box 679, 601 Elmwood Ave. University of Rochester, Rochester, New York 14642, USA. Telefon: (585) 273-1946; Fax: (585) 273-1497; E-mail: bradford_berk@urmc.rochester.edu.

Schematyczne przedstawienie zmian w komorach serca osobnika z HHD porównaniu z idiopatyczną kardiomiopatią niedokrwienną lub. Główną różnicą pomiędzy HHD i pozostałych dwóch głównych przyczyn niewydolności serca (choroba niedokrwienna serca, związanych z wcześniejszym zawałem mięśnia sercowego [s] i idiopatyczna kardiomiopatia rozstrzeniową) ma charakter geometryczny przebudowy komory LV. Pacjenci z HHD zazwyczaj obecne w LVH, ale o normalnej wielkości komory lewej komory i zachowaną funkcją skurczową. Natomiast u pacjentów z niewydolnością serca wtórnego niedokrwienia lub idiopatyczną kardiomiopatią zwykle mają powiększony, rozszerzone komory LV i coraz częściej również rozszerzenie RV.

degradację ECM w HHD. Podczas początkowej fazy HHD opisano powyżej, proces przeważa zwiększa syntezę białek kardiomiocytów i ECM. Znacznie mniej wiadomo o kolejnych fazach HHD, zwłaszcza przejście z wyrównaną stanu do jawnych klinicznie niewydolnością serca. Naturalną reakcją organizmu na zwiększoną syntezę składników ECM jest podniesienie poziomu i aktywności enzymów, które rozkładają ECM. Jednakże degradacja macierzy zewnątrzkomórkowej w sercu, która przeszła przerost nie może być łagodne. Ostatnio Diez i współpracownicy dostarczyły informacji odnośnie degradacji kolagenu u pacjentów z HHD podczas procesu pogorszenia funkcji skurczowej (28). Wykazały one, że zwiększona MMP pośredniczy degradacji kolagenu przyczyniły się do rozstrzeni LV i spadku frakcji wyrzutowej widziana ze skurczową niewydolnością serca w HHD. W szczególności, okazało się, u pacjentów z niewydolnością serca, skurczowe, że blizny i zwłóknienie okołonaczyniowe zajmowanej większą część mięśnia sercowego, przy czym ilość włókien kolagenu śródmiąższowego zmniejszona. Na podstawie tych ustaleń zaproponowali oni, że brak równowagi w stosunku do ich inhibitorów MMP, w TIMP może leżeć u podstaw dylatacji LV i obniżoną frakcją wyrzutową w skurczową niewydolnością serca. Dane te podkreślają znaczenie badania mechanizmów odpowiedzialnych za degradację ECM, a także osoby odpowiedzialne za syntezę ECM.

U pacjentów z nadciśnieniem i LVH, istnieje zwiększone poziomy krążących TIMP1 ale zmniejszone poziomy krążących MMP1 i kolagenu typu I telopeptydem (CITP, produkt rozpadu kolagenu) (45), w porównaniu z pacjentami z nadciśnieniem tętniczym bez LVH. Ostatnio, Ahmed i inni. wykazało, że u pacjentów z nadciśnieniem, ale normalnej struktury i funkcji lewej komory była prawidłowa MMP w osoczu i stężenia TIMP (29). Natomiast u pacjentów z nadciśnieniem i LVH zmniejszył poziom MMP2 i MMP13 oraz zwiększonych poziomów MMP9. Jedynie u pacjentów z przerostu lewej komory i niewydolności serca miały zwiększone poziomy TIMP1. W oparciu o te dane, stwierdzono, że zmniejszenia degradacji ECM związane z LVH oraz dysfunkcji rozkurczowej. Badania te podkreślają potencjalny korzystny wpływ specyficznych inhibitorów MMP9 w HHD i podnieść ogólną koncepcję, że zmieniając równowagę degradacji i syntezy ECM może mieć zastosowanie kliniczne.

Aby podać przykład, w jaki sposób zmiany w białkach ECM może wpływać na funkcję kardiomiocytów omówimy charakter sygnalizacyjny z lamininy do dystroglikanu-dystrofiny (rysunek 4). Chociaż droga dystroglikanu-dystrofiny został szeroko zbadany w dystrofii mięśni, jego rola w HHD zostały mało badane (56. 57). Dystroglikanu jest znana z dystrofiny w interakcji z mięśni poprzecznie prążkowanych i jest kluczowym składnikiem kompleksu glikoproteiny związane dystrofiny, który zapewnia mechaniczne oparcie sarkolemą. P-dystroglikanu jest podjednostka transbłonowej i domeny zewnątrzkomórkowej niekowalencyjnie wiąże α-dystroglikanu, silnie glikozylowana zewnątrzkomórkowe białka peryferyjne (58). Laminina jest głównym składnikiem blaszki podstawnej w organizmie i znanego białka w endomysium (59). W sercu, sygnalizacja dystrofiny wydaje się być istotne dla odpowiedzi na ciśnienie, skoro ciśnienie przeciążenia zwiększa ekspresję dystrofiny i od myszy z niedoborem dystrofiny wykazują zwiększoną apoptozę i zwłóknienia mięśnia sercowego, w odpowiedzi ostrej przeciążenia ciśnieniowego (56. 57). Ponieważ wiązanie się z dystroglikanu laminina aktywuje białko 2-Rac1-p21 aktywowanej kinazy 1 JNK (Grb2-RAC1-PAK1-JNK) drogi receptor związany czynnik wzrostu, który promuje przerost, to jest prawdopodobne, że ten szlak jest wymagane dla reakcji zwiększone ciśnienie (60). Ten ilustruje znaczenie sygnalizacji z ECM kardiomiocytów za fizjologicznym kompensacji w odpowiedzi na stres, takie jak nadciśnienie.

Laminina-dystroglikanu-dystrofiny sygnalizacji kaskady. Dystroglikanu (DG) jest kluczowym składnikiem kompleksu glikoproteiny związane dystrofiny, który zapewnia mechaniczne oparcie sarkolemą. P-dystroglikanu jest podjednostka transbłonowej i domeny zewnątrzkomórkowej niekowalencyjnie wiąże α-dystroglikanu. Laminina jest głównym składnikiem blaszki podstawnej i wystający białka w endomysium. Wiązanie lamininy do dystroglikanu aktywuje receptor białkowy związany 2-RAC1-PAK1-JNK (Grb2-RAC1-PAK1-JNK) szlak czynnikiem wzrostu, który sprzyja przerostowi, wstępną adaptacyjną odpowiedź na zwiększonym ciśnieniem. Obniżonej ekspresji lamininy, co może wystąpić podczas przejścia z niewydolnością serca, może pogorszyć przeżycia sygnalizacji kardiomiocytów i predysponuje je do apoptozy, podobny do patologii w dystrofii mięśni szkieletowych. Bezpośredni związek pomiędzy dystroglikanu i MEK i ERK oraz pomiędzy dystroglikanu niedawno wykazano, (82). MEK-dystroglikanu stowarzyszenie zostało zlokalizowane na membranową falbany, natomiast ERK-dystroglikanu stowarzyszenie zostało znalezione w adhezji ogniskowych. Nie wiadomo, w jaki sposób te wzajemne oddziaływania są regulowane.

wykorzystane niestandardowe skróty: ADAM dezintegryny i metaloproteinazy; BMP1, białko morfogenetyczne kości 1; ET-1, endotelina 1; HB-EGF, wiążący heparynę EFG; HHD nadciśnieniową chorobą serca; LVH, przerost LV; PAK1, p21 aktywowanej kinazy 1; RAA, układ renina-angiotensyna-aldosteron; SHR, spontanicznie nadciśnieniem rat; TIMP, tkankowy inhibitor metaloproteinazy.

Konflikt interesów: Autorzy deklarują, że nie występuje konflikt interesów.

  1. Zile, M. R. Brutsaert, D. L. 2002. Nowe koncepcje w dysfunkcji rozkurczowej niewydolności serca i rozkurczowego: Część II: mechanizmy przyczynowe i leczenie. Krążenie.105 : 1503/08.
  • Zile, M. R. Brutsaert, D. L. 2002. Nowe koncepcje w dysfunkcji rozkurczowej i rozkurczowa niewydolność serca: Część I: diagnostyka, rokowanie, i pomiary funkcji rozkurczowej. Krążenie.105 : 1387/93.
  • Shirwany, A. Weber, K.T. 2006 w przebudowie macierzy zewnątrzkomórkowej, w nadciśnieniową chorobę serca. J. Am. Coll. Cardiol.48 : 97-98.
  • Gandhi, S.K. et al. 2001. patogenezie ostrych obrzęku płucnego związanego z nadciśnieniem. N. Engl. J. Med.344 : 17-22.
  • Benjamin EJ Levy, D. 1999. Dlaczego przerost lewej komory serca, tak predykcyjna zachorowalności i śmiertelności? Rano. J. Med. Sci.317 : 168-175.
  • Liao Y. Cooper, R.S. Durazo-Arvizu, R. Mensah, G.A. Ghali, J.K. 1997. Prognozowanie ryzyka zgonu za pomocą różnych metod indeksacji dla masy lewej komory. J. Am. Coll. Cardiol.29 : 641-647.
  • Diez, J. Lopez, B. Gonzalez, A. QUEREJETA, R. 2001. Kliniczne aspekty nadciśnieniem włóknienia mięśnia sercowego. Curr. Opin. Cardiol.16 : 328-335.
  • Levy, D. 1988. przerost lewej komory. Epidemiologiczne Insights z Framingham Heart Study [Recenzja]. Leki.35 (supl. 5) : 1-5.
  • Kenchaiah S. Pfeffer, M. A. 2004. Przebudowa serca w nadciśnieniu układowym. Med. Clin. North Am.88 : 115-130.
  • Boluyt, M.O. et al. 1994. Zmiany w ekspresji genów serca podczas przejścia od stabilnego hipertrofii do niewydolności serca. Oznaczone Zwiększenie ekspresji genów kodujących składników macierzy pozakomórkowej. Circ. Res.75 : 23-32.
  • Caulfield, J.B. Borg, T.K. 1979. Sieć kolagenu serca. Laboratorium. Inwestować.40 : 364-372.
  • Rossi, M. A. 1998 patologiczne zwłóknienia i macierzy tkanki w przerostu lewej komory serca z powodu przewlekłego nadciśnienia u ludzi. J. Hypertension.16 : 1031/41.
  • Janicki, J. S. Brower, G.L. 2002 Rola mięśnia włóknistego kolagenu w przebudowie komory i funkcji. J. karty. Zawieść.8 (Suppl 6). : S319-S325.
  • Iwanaga, Y. et al. 2002 nadmierna aktywacja metaloproteinaz macierzy pokrywa się z przebudowy lewej komory, podczas przejścia z przerostem niewydolności serca u szczurów z nadciśnieniem. J. Am. Coll. Cardiol.39 : 1384/91.
  • Weber, K.T. Odbiór, R. Jalil, J. E. Janicki J. S. Carroll, E.P. 1989. Wzory włóknienia mięśnia sercowego. J. Mol. Komórka. Cardiol.21 (supl. 5) : 121-131.
  • Weber, K.T. 1989. Cardiac śródmiąższowej w zdrowiu i chorobie: the włókniste sieci kolagenu. J. Am. Coll. Cardiol.13 : 1637/52.
  • Weber, K.T. Swamynathan, S.K. Guntaka, R.V. Słońce, Y. 1999. angiotensyny II oraz zewnątrzkomórkowej macierzy homeostazy. Int. J. Biochem. Celi Biol.31 : 395-403.
  • Swaney, J. S. et al. 2005 Hamowanie tworzenia miofibroblastów serca i syntezy kolagenu aktywacja i nadmierna ekspresja aktywności cyklazy adenylanowej. Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A.102 : 437-442.
  • Rosenkranz, S. 2004. TGF-beta1 i angiotensyny w sieci przebudowy serca. Cardiovasc. Res.63 : 423-432.
  • Olsen, M.H. et al. 2005. Markery syntezy kolagenu związane z ciśnieniem krwi i przerost naczyniowy w części badania: LIFE. J. Hum. Hypertension.19 : 301-307.
  • Wei, S. Chow, L.T. Shum, I.O. Qin, L. Sanderson, J. E. 1999. lewej i prawej stronie komory kolagenu typu I / III Wskaźniki i przebudowy po zawale mięśnia sercowego. J. karty. Zawieść.5 : 117-126.
  • Diez, Hernandez, J., M. 1996. Czy degradacji kolagenu typu I włókna wciśnięty w samoistnym nadciśnieniu szczurów z zawałem zwłóknienia? Krążenie.94 : 2998.
  • Diez, J. i in. 1996. markerów w surowicy kolagenu typu I metabolizm u szczurów z samoistnym nadciśnieniem: stosunek do włóknienia mięśnia sercowego. Krążenie.93 : 1026/32.
  • Norton, G. R. et al. 1997. Sztywność mięśnia jest przypisana do zmian w usieciowanego kolagenu, zamiast całkowitego kolagenu lub fenotypy w samoistnym nadciśnieniu szczurów. Krążenie.96 : 1991/98.
  • Gordon EE Kira, Y. Demers, L.M. Morgan H.E. 1986. Ciśnienie aorty jako wyznacznik serca degradacji białek. Rano. J. Physiol.250 : C932-C938.
  • Morgan H.E. Siehl, D. Chua, B.H. Lautensack-Belser, N. 1985. Szybsza synteza białek i rybosomów w hypertrophying serca. Podstawowe Res. Cardiol.80 (supl. 2) : 115-118.
  • Moalic, J.M. Bercovici, J. Swynghedauw, B. 1984. ciężkiego łańcucha miozyny i aktyny stopy ułamkowe syntezy w normalnych i przeciążeniem szczurzych komór serca. J. Mol. Komórka. Cardiol.16 : 875-884.
  • Lopez, B. Gonzalez, A. QUEREJETA, R. Larman, M. Diez, J. 2006. Zmiany w strukturze odkładanie kolagenu może przyczynić się do pogorszenia funkcji skurczowej u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i niewydolności serca. J. Am. Coll. Cardiol.48 : 89-96.
  • Ahmed, S.H. et al. 2006. metaloproteinazy macierzy / tkankowe inhibitory metaloproteinaz: związek między zmianami w składzie proteolitycznych wyznaczników macierzy i strukturalne, funkcjonalne i klinicznych objawów choroby nadciśnieniowej serca. Krążenie.113 : 2089-2096.
  • Nagase, H. Visse, R. Murphy, G. 2006. Struktura i działanie metaloproteinaz macierzy i TIMP. Cardiovasc. Res.69 : 562-573.
  • Inokubo, Y. et al. 2001. Stężenia metaloproteinazy matrix 9 i tkankowy inhibitor metaloproteinazy-1 zwiększa się w obiegu wieńcowych u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym. Rano. Serce J.141 : 211-217.
  • Feldman, A. M. Li, Y.Y. McTiernan, por 2001. metaloproteinaz macierzy w patofizjologii i leczeniu niewydolności serca. Lancet.357 : 654-655.
  • Galis, Z.S. Khatri, J.J. 2002. metaloproteinaz macierzy w remodelingu naczyń i miażdżycy: Dobry, zły i brzydki. Circ. Res.90 : 251-262.
  • Rucklidge, G. J. Milne, G. McGaw, B. A. Milne, E. Robins, S. P. 1992. fluktuację różnych typów kolagenu mierzona metodą spektrometrii masowej stosunku izotopów. Biochim. Biophys. Acta.1156 : 57-61.
  • Kassiri, Z. i in. 2005. Połączenie czynnika martwicy nowotworów-alfa i hamowania metaloproteinaz ablacji Matryca zapobiega niewydolności serca po nadmiaru ciśnienia w tkankowego inhibitora metaloproteinazy 3 myszy knock-out. Circ. Res.97 : 380-390.
  • Kassiri, Z. Khokha, R. 2005. Zawał macierzy zewnątrzkomórkowej i jej regulacja przez metaloproteinaz i ich inhibitorów. Thromb. Haemost.93 : 212-219.
  • Mujumdar, V.S. Smiley, L.M. Tyagi, S. C. 2001. Aktywacja metaloproteinazy macierzy rozszerza serca i zmniejsza wytrzymałość na rozciąganie. Int. J. Cardiol.79 : 277-286.
  • Wang, T.L. Yang, Y.H. Chang, H. Hung, C. R. 2004. angiotensyny II sygnały mechaniczne rozciągnięcie indukowanej ekspresji metaloproteinazy macierzy serca poprzez szlak JAK-STAT. J. Mol. Komórka. Cardiol.37 : 785-794.
  • Matsusaka, H. i in. 2006. Ukierunkowana delecja metaloproteinazy macierzy 2 polepsza przebudowy mięśnia sercowego u myszy z przewlekłym przeciążeniem ciśnieniowym. Nadciśnienie.47 : 711-717.
  • Heymans, S. et al. 2005. Utrata lub hamowanie uPA lub MMP-9 tłumi przebudowy i dysfunkcji lewej komory po ostrym przeciążenia ciśnieniowego u myszy. Rano. J. Pathol.166 : 15-25.
  • Shen, W.L. et al. 2006. NAD (P) H-oksydaza pochodzące reaktywne formy tlenu regulują angiotensyny II indukowana adventitial różnicowanie fibroblastów fenotypową. Biochem. Biophys. Res. Commun.339 : 337-343.
  • Graham, H.K. oraz Trafford, A.W. 2006. zakłócenia przestrzenne i zwiększona degradacja kolagenu z przejściem od przerostu wyrównaną komory do objawowej zastoinowej niewydolności serca. Rano. J. Physiol. Serce Circ. Physiol. doi: 10,1152 / ajpheart.00355.2006.
  • Peterson, J.T. et al. 2001. Matrix hamowanie metaloproteazy tłumi przebudowy i dysfunkcji lewej komory w modelu szczurzym postępującej niewydolności serca. Krążenie.103 : 2303-2309.
  • Sakata, Y. et al. 2004. Aktywowanie metaloproteinaz macierzy poprzedza przebudowy lewej komory u szczurów z niewydolnością serca, nadciśnieniem jego hamowania jako pierwszorzędowy efekt inhibitora enzymu przekształcającego angiotensynę. Krążenie.109 : 2143-2149.
  • Laviades, C. i in. 1998. Nieprawidłowości degradacji kolagenu typu I w samoistnym nadciśnieniem tętniczym. Krążenie.98 : 535-540.
  • Lindsey, M. L. et al. 2006. Matrix metaloproteinazy-7 wpływa na poziom koneksyny-43, przewodnictwa elektrycznego, a przeżycia po zawale mięśnia sercowego. Krążenie.113 : 2919-2928.
  • Li, Y.Y. McTiernan, por Feldman, A. M. 2000. Wzajemna metaloproteinaz macierzy, inhibitorów tkankowych metaloproteinaz i ich regulatorów w przebudowie macierzy mięśnia sercowego. Cardiovasc. Res.46 : 214-224.
  • Lopez, B. Gonzalez, A. Diez, J. 2004. Rola metaloproteinaz macierzy w nadciśnieniu związanym serca zwłóknienia. Curr. Opin. Nephrol. Hypertension.13 : 197-204.
  • Starszy, R. M. Griffin G.L. Mecham, R.P. 1980. aktywności chemotaktycznej elastyny ​​pochodzące z peptydami. J. Clin. Inwestować.66 : 859-862.
  • Faury, G. et al. 1998. Działanie tropoelastin i syntetyczne elastyny ​​sekwencji na napięcie naczyniowe i swobodnego poziomu Ca2 + w ludzkich komórkach śródbłonka naczyniowego. Circ. Res.82 : 328-336.
  • Manso, A. M. Elsherif, L. Kang, S. M. Ross, R. S. 2006. Integryny, metaloproteinaz macierzy typu membranę i Adams: potencjalne implikacje dla przebudowy serca. Cardiovasc. Res.69 : 574-584.
  • Katsumi, A. Naoe, T. Matsushita, T. Kaibuchi, K. Schwartz, M. A. 2005. aktywacji integryny i wiążące pośredniczą odpowiedzi komórkowej na odcinku mechanicznej macierzy. J. Biol. Chem.280 : 16546-16549.
  • Ginsberg, M.H. Partridge, A. Shattil, S. J. 2005. Rozporządzenie integryny. Curr. Opin. Celi Biol.17 : 509-516.
  • De Acetis, M. i in. 2005. Cardiac nadekspresja Melusin chroni przed kardiomiopatią rozstrzeniową powodu długoletniej przeciążeniem ciśnieniowym. Circ. Res.96 : 1087/94.
  • Risinger (Jr), G.M. Hunt, T.S. Updike, D. L. Bullen E.C. Howard, E. W. 2006. Matrix metaloproteinazy-2 ekspresji przez komórki mięśni gładkich naczyń odbywa się za pośrednictwem dwóch sygnałów stymulujących i hamujących w odpowiedzi na czynniki wzrostu. J. Biol. Chem.281 : 25915-25925.
  • Maeda, M. i in. 2003. dystrofiny podniesienie regulacji ciśnienia przeciążenia serca przerost u szczurów. Komórka Motil. Cytoszkieletu.55 : 26-35.
  • Kamogawa, Y. i wsp. 2001. niedoborem dystrofiny mięsień sercowy jest narażony na przeciążenia ciśnieniowego in vivo. Cardiovasc. Res.50 : 509-515.
  • Cohn, R.D. 2005. dystroglikanu: ważnym graczem w mięśniach szkieletowych i poza nią. Neuromuscul. Disord.15 : 207-217.
  • Miner JH et al. 1997. laminina alfa łańcuchy: wyrażenie, przejścia rozwojowe oraz lokalizacji chromosomowej alpha1-5, identyfikacja heterotrimerycznych laminins 8-11, i klonowanie nowego alpha3 izoformy. J. Celi Biol.137 : 685-701.
  • Dąb, S.A. Zhou Y.W. Jarrett, H.W. 2003. mięśni szkieletowych szlaku sygnalizacji poprzez dystrofiny kompleksu glikoprotein i Rac1. J. Biol. Chem.278 : 39287-39295.
  • Tomasek, J.J. Gabbiani, G. Hinz, B. Chaponnier, C. Brown, R. A. 2002. Miofibroblasty i mechaniczno-regulacja przebudowy tkanki łącznej. Nat. Rev. Mol. Celi Biol.3 : 349-363.
  • Schiller, M. Verrecchia F. Mauviel, A. 2003. cykliczny adenozyno-3 ‚, 5’-monofosforanu środki podnoszące-hamują transformujący czynnik wzrostu-beta wywołane transkrypcji Smad3 / 4 za pośrednictwem zależnej od kinazy białkowej A-zależny mechanizm. Onkogenu.22 : 8881-8890.
  • Wang, W. i in. 2006. istotną rolę Smad3 w angiotensynę II indukowane zwłóknienie naczyń. Circ. Res.98 : 1032/39.
  • Sorescu, D. 2006. Smad3 pośredniczy angiotensyny II- i TGF-beta1-indukowane zwłóknienie naczyń: Smad3 zagęszcza fabułę. Circ. Res.98 : 988-989.
  • Huang, Y. i in. 2006 renina zwiększa komórek mezangium transformujący czynnik wzrostu-beta1 i białek matrycowych przez angiotensynę II niezależnych mechanizmów w których pośredniczą receptory. Kidney Int.69 : 105-113.
  • Mehta, P. K. Griendling, K.K. 2007. Celi Signaling angiotensyny II fizjologiczne i patologiczne zmiany w układzie sercowo-naczyniowym. Rano. J. Physiol. Celi Physiol.292 : C82-C97.
  • Bagrodia S. D’Erijard, B. Davis, R. J. Cerione, R. A. 1995. Cdc42 i PAK pośrednictwem sygnalizacji prowadzi do kinaz Jun i p38 aktywację aktywowanej mitogenami kinazy białkowej. J. Biol. Chem.270 : 27995-27998.
  • Schmitz, U. Thommes K. Beier, I. Dusing R. Vetter, H. 2004. Określenie Nck interakcji białek w komórkach mięśni gładkich naczyń. Clin. Exp. Hypertension.26 : 267-275.
  • Eguchi, S. et al. 2001. Aktywację MAPK przez angiotensynę II w komórkach mięśni gładkich naczyń. Aktywacja receptora EGF metaloproteazy zależne jest wymagana do aktywacji ERK i p38 MAPK, ale nie JNK. J. Biol. Chem.276 : 7957-7962.
  • Schafer, B. Marg, B. Gschwind, A. Ullrich, A. 2004. Wyraźne metaloproteinazy ADAM regulują białka G sprzężonego receptora proliferacji komórek wywołanej i przetrwanie. J. Biol. Chem.279 : 47929-47938.
  • Yoshioka, J. i in. 2005. przerost kardiomiocytów i degradacja connexin43 przez przestrzennie ograniczonym autokrynnie / parakrynną wiążące heparynę EGF. Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A.102 : 10622-10627.
  • Hyytiäinen, M. Penttinen, C. Keski-Oja, J. 2004. utajone wiązania białka TGF-beta: stowarzyszenie zewnątrzkomórkowej macierzy i role w aktywacji TGF-beta. Crit. Rev. Clin. Laboratorium. Sci.41 : 233-264.
  • Ge, G. Greenspan, D. S. 2006. BMP1 kontroluje aktywację TGFbeta1 poprzez rozszczepienie białka TGFbeta utajonego wiążącego. J. Celi Biol.175 : 111-120.
  • Vasan, R.S. et al. 2004. Relacje aldosteronu w surowicy do struktury serca: różnice związane z płcią w Framingham Heart Study. Nadciśnienie.43 : 957-962.
  • Jaffe, I.Z. Mendelsohn, M. E. 2005. angiotensyny II i aldosteronu reguluje transkrypcję genów poprzez funkcjonalne mineralocortocoid receptorów w ludzkich wieńcową komórek mięśni gładkich. Circ. Res.96 : 643-650.
  • Fiebeler, A. i in. 2001. receptor mineralokortykoidowy wpływa AP-1 i aktywacji jądrowego czynnika kappaB w angiotensynę II wywołanego urazu serca. Nadciśnienie.37 : 787-793.
  • Sušić, D. Varagic, J. Ahn, J. Matavelli, L.C. Frohlich, E.D. 2006. Długoterminowa blokada receptora mineralokortykoidów zmniejsza zwłóknienie mięśnia sercowego oraz poprawia wydajność i hemodynamiki wieńcowej u starszych szczurów SHR. Rano. J. Physiol. Serce Circ. Physiol.292 : H175-H179.
  • Li, R. K. et al. 1997. Nadekspresja transformujący czynnik wzrostu-beta1 i insulinopodobny czynnik wzrostu-I u pacjentów z idiopatycznym kardiomiopatii przerostowej. Krążenie.96 : 874-881.
  • Eghbali, M. Tomek R. Woods, C. Bhambi, fibroblasty B. 1991. serca są predysponowane do przekształcenia miocytów fenotypu: konkretnego skutku transformującego czynnika wzrostu beta. Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A.88 : 795-799.
  • Desmouliere, A. Geinoz, A. Gabbiani, F. Gabbiani, G. 1993. Przekształcenie czynnik wzrostu beta 1 indukuje alfa-aktyny mięśni gładkich wyraz w miofibroblastów tkanek granulacji iw spoczynku i rosnących hodowlach fibroblastów. J. Celi Biol.122 : 103-111.
  • Rosenkranz, S. et al. 2002. Zmiany beta-adrenergicznych sygnalizacji i przerost serca u transgenicznych myszy z nadekspresją TGF-beta (1). Rano. J. Physiol. Serce Circ. Physiol.283 : H1253-H1262.
  • Spence, H. J. Dhillon, A.S. James M. Winder, S. J. 2004. dystroglikanu, rusztowanie dla ERK-MAP kinazy kaskadzie. EMBO Rep.5 : 484-489.
  • RELATED POSTS

    • Nadciśnienie badania – nadciśnieniowa …

      Badania nadciśnienie (2005) 28, 191-202; doi: 10,1291 / hypres.28.191 Choroba nadciśnieniowa serca Joseph diament 1, 2 i 3 Phillips Robert 1 Oddział Kardiologii Szpitala Żydowskiego Long…

    • Choroba nadciśnieniowa serca nowa …

      1 – Główne punkty 2 – Tło Nadciśnienie tętnicze jest bardzo powszechne disease1,2 krążenia, co prowadzi do poważnych powikłań, jeśli untreated3-5. Powikłania sercowe są główną przyczyną…

    • Choroba nadciśnieniowa serca – Vidt …

      Abstrakcyjny Choroba nadciśnieniowa serca obejmuje zmiany anatomiczne i zmienioną fizjologię mięśni serca, naczyń wieńcowych i dużych naczyń. przerost lewej komory jest nie tylko cel odpowiedź…

    • Choroba nadciśnieniowa serca, łagodny …

      Przegląd Przyczyną nadciśnieniowej choroby serca jest chronicznie podwyższone ciśnienie krwi (BP); Jednakże przyczyny podwyższonego BP są zróżnicowane. Nadciśnienie tętnicze stanowi 90%…

    • Choroba nadciśnieniowa serca – leczenie …

      Czym jest choroba nadciśnieniowa serca? Choroba nadciśnieniowa serca odnosi się do chorób serca, które rozwijają się w wyniku nadciśnienia (wysokie ciśnienie krwi). Dziesięć procent osób z…

    • Choroba nadciśnieniowa serca, nadciśnieniem …

      Nadciśnieniowa choroba serca obejmuje szereg komplikacji układowej nadciśnienia lub wysokiego ciśnienia, które mają wpływ na serce. Chociaż istnieje wiele definicji nadciśnieniową chorobę serca…

    Comments are closed.