Honesto

Zarządzanie Ostre zapalenie żołądka i jelit …

Zarządzanie Ostre zapalenie żołądka i jelit ...

Oral Rehydracja, konserwacja i odżywcza terapia

Przygotowane przez
Caleb K. Król, M. D. 1
Roger Szkło, dr M. D. 2
Joseph S. Bresee, M. D. 2
Christopher Duggan, M. D. 3
1University of North Carolina
Chapel Hill, North Carolina
2 Oddział Chorób wirusowych i riketsje
Narodowe Centrum Chorób Zakaźnych CDC
3 Szpital Dziecięcy Boston
Boston, Massachusetts

Materiał do tego raportu pochodzi z Narodowego Centrum Chorób Zakaźnych, James M. Hughes, dyrektor M. D. i Oddziału Chorób wirusowych i riketsje, James Leduc, Ph.D. Dyrektor.

Wprowadzenie

Wśród dzieci w Stanach Zjednoczonych, ostre zapalenie żołądka i jelit pozostaje jedną z głównych przyczyn chorobowości i hospitalizacji, co stanowi gt; 1,5 miliona wizyt ambulatoryjnych, 200.000 hospitalizacji, a około 300 zgonów / rok. Bezpośrednie koszty medyczne dla rotawirusa biegunka, co stanowi około jedną trzecią wszystkich hospitalizacji z powodu biegunki wśród amerykańskich dzieci w wieku lt; 5 lat, została oszacowana na $ 250 milion EUR / rok, a przybliżony mld $ 1 / rok w kosztach ogółem (dla społeczeństwa1 ). Na całym świecie, choroby biegunkowe są główną przyczyną chorobowości i śmiertelności dziecięcej, z 1,5 mld epizodów i 1.5–2.5 milionów zgonów rocznie szacuje występuje u dzieci w wieku lt; 5 lat (2–4 ). Jakkolwiek całkowita ilość zgonów z powodu biegunki nadal niedopuszczalnie wysoki, liczby te były znacznie zmniejszone w 1980 i 1990 roku. Na przykład w roku 1982, wystąpił szacunkowo 5 milionów zgonów / rok (5 ), W 1992 roku, szacowane roczne zgonów zmniejszyła się do 3 mln / rok

W 1992 roku CDC przygotował pierwsze krajowe wytyczne dotyczące zarządzania dzieciństwa biegunka (20 ). Ponieważ ostatnie zalecenia zostały opublikowane w MMWR. Dane pojawiły się w dziedzinie leczenia biegunki, w tym znaczeniu suplementacji cynku i wartości bardziej skutecznych doustnych roztworów o mniejszej osmolarności (np proporcjonalnie zmniejszonego stężenia sodu i glukozy). Zalecenia te aktualizację poprzedniego raportu przeglądu tło historyczne i naukowe podstawy ORT i tworzą ramy dla oceny i leczenia niemowląt i dzieci z ostrą biegunką. Dyskusja koncentruje się na typowych scenariuszy klinicznych i tradycyjnymi praktykami, zwłaszcza w odniesieniu do dalszego żywienia. Ograniczenia ORT, trwają badania w dziedzinie suplementów mikroelementów i żywności funkcjonalnej są weryfikowane.

tło

Wczesne próby leczenia odwodnieniem spowodowanym biegunką zostały opisane w 1830 podczas epidemii Vibrio cholerae infekcje (21,22 ). Zastosowanie płynu IV nie stała się powszechna, aż gt; 100 lat później. W 1940 roku zostały opracowane roztwory doustne (23 ), A efekt wymiany potasu w zmniejszaniu śmiertelności uznano, co spowodowało znaczące zmniejszenie przypadków współczynnik śmiertelności. Od 1950 u pacjentów z cholery zostały skutecznie leczone IV płynów (24).

Fizjologiczne Podstawa stosujących doustne Rehydracja Solutions

ORS, w którym dodatkowe ko-transportery z futra (na przykład aminokwasy lub zboża) dodano wykazała obiecujące wyniki, ale większe badania nie potwierdziły ich skuteczność (35,36 ). Roztwory o wysokim stężeniu ko-transporterów zwiększa ryzyko związane z roztworów hipertonicznych, które zmniejszają zamiast poprawy transportu sodu i wody do krwiobiegu. Jednak rozwiązania niższej osmolarności, ale to utrzymać 1: 1 stosunek glukozy do sodu, optymalnie w postaci roztworów doustnych zarządzania biegunka (wybór z DPN).

Strona główna Zarządzanie ostrej biegunki

Rozpoczęciem leczenia

We wszystkich kulturach, leczenie biegunki zwykle zaczyna się w domu (38 ). Wszystkie rodziny powinni być zachęcani, aby mieć zapas ORS w domu przez cały czas i jak najszybciej rozpocząć leczenie rozpoczyna się biegunka z dostępnym na rynku produktem ORS. Chociaż produkcji domowej roboty roztwór o odpowiednim stężeniu glukozy i sodu jest możliwe, mogą wystąpić poważne błędy (39 ); Zatem, Standard Commercial doustne preparaty nawadniające powinny być zalecane, gdzie są one łatwo dostępne i osiągalne. Najważniejszym aspektem bazowego zarządzaniu domem biegunki jest konieczność zastąpienia strat cieczy oraz do utrzymania odpowiedniej ilości składników odżywczych. Niezależnie od stosowanego płynu, diety odpowiednich do wieku należy również podać (18,19 ). Niemowlęta powinny być oferowane częstsze karmienia piersią lub butelką, a starsze dzieci powinny mieć więcej płynów.

ciężkość Assessment

Opiekunowie powinni być przeszkoleni w zakresie rozpoznawania objawów choroby lub leczenia niewydolności które wymagają interwencji medycznej. Niemowlęta z ostrą biegunką są bardziej podatne na coraz odwodnione niż starsze dzieci, ponieważ mają większą powierzchnię do objętości proporcji ciała, wyższe tempo przemiany materii, relatywnie mniejsze zbiorniki płynów i są zależne od innych dla płynu. Z tego powodu, rodzice z biegunką u niemowląt powinny szybko poddać się ocenie lekarza, jak tylko dziecko wydaje się być w niebezpieczeństwie (ramka 1). Brak wytycznych ustalono określony wiek w ramach którego ocena jest obowiązkowe, ale zwykle mniejsze dziecko, tym niższy próg dla oceny dostawcy opieki zdrowotnej. Gdy gorączka jest obecny, niemowlęta i dzieci powinny być oceniane w celu wykluczenia innych poważnych chorób (np posocznicy i zapalenia opon mózgowych). Bazowy warunki, w tym przedwczesnego porodu, metaboliczne i zaburzenia czynności nerek, kompromisu odpornościowego lub niedawnej rekonwalescencji po zabiegu, może skłonić wczesnej oceny, jak mogłoby jednoczesnego choroby, łącznie z równoczesnym zakażeniem dróg oddechowych. Dzieci z czerwonki (krew lub śluz w stolcu) lub przedłużającej się biegunki (trwające gt; 14 dni) należy ocenić, ponieważ może być wskazane kultury kału i antybiotykoterapii.

Skierowanie Ewaluacji

Ocena kliniczna

Historia

Wywiad kliniczny powinien ocenić początkiem, częstotliwości, ilości i charakteru (czyli obecność żółci, krwi lub śluzu) z wymiotami i biegunką. Najnowsze przyjęcie doustne, w tym mleka matki i innych płynów i żywności; oddawanie moczu; Waga przed chorobą; i związane z nim objawy, takie jak gorączka lub zmiany stanu psychicznego, należy zwrócić uwagę. Przeszłość Historia medyczna powinna identyfikować podstawowych problemów medycznych, historia inne niedawne infekcje, leki, i statusu ludzkiego wirusa upośledzenia odporności (HIV). Stosowny historia społeczna może zawierać liczbę i charakter ich opiekunów, które mogą mieć wpływ na instrukcje dotyczące opieki follow-up.

Badanie lekarskie

Ocena odwodnienie

Pewne oznaki i objawy kliniczne mogą ilościowo stopień odwodnienia pacjenta (Tabela 1). Ocena przedniej Fontanel może być pomocne w niektórych przypadkach, ale może być zawodne lub mylące (41,42 ). Wśród niemowląt i dzieci, spadek ciśnienia krwi jest późnym objawem odwodnienia, które zwiastuje wstrząsy i może odpowiadać deficytów płynów -► 10%. Wzrost częstości akcji serca i zmniejszenia perfuzji obwodowej może być bardziej czułe wskaźniki umiarkowanym odwodnieniem, mimo to mogą być trudne do interpretacji, ponieważ mogą one się różnić w zależności od stopnia gorączki. Zmniejszona ilość oddawanego moczu jest czułym ale niespecyficzne znak. oddawanie moczu może być trudne do zmierzenia dla niemowląt z biegunką; jeśli jednak moczu jest wskazany stwierdzenie zwiększonego ciężaru właściwego moczu może wskazywać na odwodnienie.

Dotychczasowe wytyczne, w tym 1992 zaleceniami CDC (20 ) Oraz American Academy of Pediatrics (AAP) 1996 wytyczne (9 ), Należy podzielić na podgrupy chorych na łagodną (3% – 5% deficytu płynów), umiarkowane (6% – 9% deficytu płynów) lub ciężką (gt; 10% płynu deficytu, wstrząs, lub w pobliżu szoku) odwodnienie. Inne systemy klasyfikacji, w tym 1995 (WHO40 ) I 2001 Europejskie Towarzystwo Gastroenterologii Pediatrycznej, Hepatologii i Żywienia (ESPGHAN) wytyczne (43 ), Należy podzielić pacjentów na tych, co wskazuje na brak oznak odwodnienia (lt; 3% – 5%), pewne oznaki odwodnienia (5% – 10%), a ciężkie odwodnienie (gt; 10%). Badania, w których oceniano korelację klinicznymi objawami odwodnienia z przyrostu masy ciała po leczeniu wskazują, że pierwsze oznaki odwodnienia może nie być oczywiste, aż 3% – 4% odwodnienia, z bardziej licznych objawów klinicznych widocznych przy 5% odwodnienia i znaków wskazujących na poważne odwodnienie nie widoczne aż do utraty masy płynu osiągnie 9% – 10% (40,41 ). Dzięki temu zjawisku progowej rozróżniania łagodnym lub umiarkowanym odwodnieniem na podstawie objawów klinicznych sam może być trudne. Dlatego te zaktualizowane grupy zalecenia, u pacjentów z łagodną do umiarkowanej odwodnienie i określa się, że objawy odwodnienia może być widoczne w stosunkowo szerokim zakresie utraty płynu (tzn od 3% – 9%) (tabela 1). Celem oceny jest zapewnienie punkt wyjścia dla leczenia i konserwatywnie określić, którzy pacjenci mogą być bezpiecznie przesyłane do domu na leczenie, które z nich powinny pozostać na obserwacji w trakcie leczenia, a które powinny natychmiast otrzymać więcej intensywnej terapii.

Użyteczność Laboratorium Oceny

Dodatkowe badania laboratoryjne, w tym elektrolitów w surowicy, do oceny pacjentów z ostrą biegunką zwykle są zbędne (44,45 ). Hodowle kału są wskazane w przypadku, czerwonki, ale zwykle nie są wskazane w ostrej, wodnistej biegunki układu immunologicznego pacjenta. Jednak niektóre badania laboratoryjne mogą być ważne, gdy podstawowa diagnoza jest niejasne lub możliwe są inne niż diagnozy ostrego zapalenia żołądka i jelit. Na przykład, pełną morfologię krwi i moczu i krwi kultur może być wskazane, gdy sepsa lub zakażenie układu moczowego jest problemem.

Zapalenie żołądka i jelit ostra terapia oparta na Stopień odwodnienia

minimalna Odwodnienie

Łagodne do umiarkowanych Odwodnienie

Niektóre dzieci z łagodnym do umiarkowanego odwodnienia nie poprawi się ORT; Dlatego też powinny być przestrzegane, aż objawy odwodnienia ustępują. Podobnie dzieci, które nie wykazują klinicznych objawów odwodnienia, ale którzy wykazują niezwykle wysoką moc powinna być przeznaczona do obserwacji. stan nawodnienia należy oceniać w regularnych odstępach czasu, a może być wykonywana w, biurze lub innym ambulatoryjnie ED. Po odwodnienie zostanie rozwiązany, dalsze zarządzanie może być realizowane w domu, pod warunkiem, że opiekunowie dziecka wykazać zrozumienie technik domu nawadniających (w tym dalszego żywienia), zrozumieć wskazówki dla powracających do dalszej oceny i mają środków, aby to zrobić. Nawet wśród dzieci, których choroba wydaje się nieskomplikowana o wstępną ocenę ograniczona procentowa nie może odpowiednio reagować na ORT; Dlatego plan ponownej oceny powinny być uzgodnione. Opiekunowie powinni być zachęcani do powrotu do opieki medycznej, czy mają jakieś problemy, jeśli nie są pewni, że nawodnienie przebiega dobrze, czy nowe lub pogarszające się objawy.

Ciężkie odwodnienie

Postępowanie kliniczne w Szpitalu

Hospitalizacja jest wskazany dla dzieci w razie

  • opiekunowie nie mogą zapewnić odpowiedniej opieki w domu;
  • istnieją znaczne trudności w administrowaniu ORT, w tym trudnego do wymiotów, ORS odmowy lub niedostatecznego spożycia ORS;
  • obawa istnieje dla innych możliwych chorób komplikuje przebieg kliniczny;
  • Leczenie ORS nie powiedzie się, w tym nasilenie biegunki lub odwodnienia, mimo odpowiednich ilościach;
  • ciężkie odwodnienie (gt; 9% masy ciała) istnieje;
  • Istnieją obawy społeczne i logistyczne, które mogłyby uniemożliwić ocenę powrotnego, jeżeli jest to konieczne, lub
  • takie czynniki, jak wiek, niezwykły młody drażliwość lub senność, postępujący objawów lub niepewności diagnozy istnieją, które mogą wskazywać na potrzebę ścisłej obserwacji.

Ograniczenia ORT

hipernatremia Odwodnienie

Terapia dietetyczna

Zalecenia dotyczące leczenia podtrzymującego pokarmowego zależy od wieku i diety historii pacjenta. Niemowlęta karmione piersią powinny kontynuować karmienie piersią na żądanie. Niemowląt karmionych sztucznie powinien natychmiast kontynuować swoją zwykłą formułę po nawodnieniu w ilościach wystarczających do zaspokojenia zapotrzebowania na energię i składniki odżywcze. Wzory laktozy lub laktoza obniżonej zwykle są zbędne. Metaanaliza badań klinicznych wskazuje na brak korzyści z laktozy formuły preparatów zawierających ponad laktozy dla większości dzieci, choć niektóre niemowlęta z niedożywienia lub ciężkim odwodnieniem odzyskać szybciej po podaniu laktozy wzór (53 ). Pacjenci z nietolerancją laktozy prawdziwej będą mieli zaostrzenie biegunki, gdy formuła zawierająca laktozy jest wprowadzany. Przy niskim pH (LT; 6,0) i substancji redukujących (gt 0,5%) w stolcu nie wskazuje na nietolerancję laktozy w nieobecności objawów klinicznych. Chociaż praktyka lekarska często preferowane rozpoczynające karmienia rozcieńczonym (np pół- lub ćwierć wytrzymałość) formuła, kontrolowane badania kliniczne wykazały, że praktyka ta jest niepotrzebne i jest związany z wydłużeniem objawów (54 ) I opóźnione odzyskiwanie odżywcza (55 ).

Formuły zawierające włókno sojowe zostały wprowadzone do obrotu dla lekarzy, jak i konsumentów w Stanach Zjednoczonych, i dodał, błonnik sojowy został zgłoszony do zmniejszenia płynne stolce bez zmiany ogólnego wydalania stolca (56 ). Ten efekt kosmetyczny może mieć pewne korzyści w odniesieniu do zmniejszenia pieluszkowe i zachęcanie do szybkiego wznowienia normalnej diety, ale prawdopodobnie nie jest wystarczająca, aby zasłużyć na jego wykorzystanie jako standard opieki. Zmniejszenie czasu trwania biegunki związane ze stosowaniem antybiotyków Wykazano, że wśród starszych niemowlęta karmione wzoru z dodatkiem włókna sojowe (57 ).

Terapia farmakologiczna

przeciwdrobnoustrojowe

Nonantimicrobial Drug Terapie

Terapia miejski Cynk

W ten sposób, szereg badań wspierają suplementacji cynku, jako skuteczny środek do leczenia i zapobiegania choroby biegunkowej. potrzebne są dalsze badania w celu znalezienia mechanizm działania cynku i określenia optymalnego dostarczania najbardziej potrzebującym populacji. Rola suplementów cynku w krajach rozwiniętych wymaga dalszej oceny.

Żywność funkcjonalna

Prebiotyki różnią probiotyków w tym, że są złożone węglowodany zamiast organizmów stosowanych preferencyjnie stymulować wzrost promujące zdrowie flory jelitowej (96 ). Oligosacharydy zawarte w ludzkim mleku zostały nazwane prototypowy prebiotyk, ponieważ sprzyjają rozwojowi bakterii Lactobacillus i Bifidobacterium w okrężnicy u noworodków karmionych piersią (97 ). Dane zostały połączone wyższe spożycie oligosacharydów mleka z piersi z obniżonym występowaniem ostrej biegunki (98 ). Dwa badania z randomizacją prebiotyku uzupełnionej zbóż dla niemowląt nie wykazywać zmniejszoną częstość występowania biegunki u niemowląt i dzieci żyjących w miejskim obszarze depresji ekonomicznie (99 ). Szczegółowe zalecenia dotyczące ich stosowania, powinny czekają ponadto dobrze kontrolowanych badań człowieka.

Poszczególne scenariusze kliniczne

Doustna terapia nawodnienie ma kluczowe znaczenie w zarządzaniu określonych rodzajów chorób biegunkowych.

Ostra biegunka krwawa (czerwonka)

Uporczywej biegunki i biegunka z ciężkiego niedożywienia

Podmioty te mają kluczowe znaczenie kliniczne, zwłaszcza wśród dzieci w krajach rozwijających się. Terapia powinna obejmować nawadnianie doustne gdy jest to wskazane, choć specyfika oceny i płynu, elektrolit i zarządzanie odżywczej różnią i są poza zakresem niniejszego przeglądu. Czytelnika odsyła się do innych źródeł informacji dotyczących tych warunkach (103104 ).

Wybór ORS

Jednak późniejsze badania kliniczne, udokumentowany w wielu kontrolowanych badaniach i podsumowane w metaanalizie (106 ), Poparła przyjęcie niższych ORS osmolarność (tj proporcjonalnie zmniejszone stężenie sodu i glukozy). Zmniejszonej osmolarności ORS jest związane z mniejszym wymioty, mniej wydalania stolca i zmniejszoną potrzebę nieplanowanych wlewach dożylnych w porównaniu ze standardowym DPN u niemowląt i dzieci z noncholera biegunki. W infekcji cholery, nie ma różnicy między istniały kliniczne pacjentów leczonych dolnej rozwiązania osmolarność i leczonych z roztworu wzorcowego, oprócz pewnej zwiększoną częstość występowania bezobjawowej hiponatremii (107 ). Na podstawie tych i innych ustaleń, UNICEF i WHO zorganizowała konsultacje na nawadnianie doustne, że zalecany zmniejszonej osmolarności roztworu do użytku globalnego (108 ). W maju 2002 roku WHO ogłosiła nową formułę ORS spójne z tymi zaleceniami, osiągając 75 mEq / L sodu, 75 mmol / l glukozy i całkowitej osmolarności 245 mOsm / l (109 ) (Tabela 3). Nowsze hipotoniczne WHO-ORS jest również zalecany do stosowania w leczeniu osób dorosłych i dzieci z cholerą, choć wprowadzeniu do obrotu jest w toku, aby potwierdzić bezpieczeństwo tego wskazania. Kompozycja powszechnie dostępnych rozwiązań doustnym nawodnieniu, jest odmienna od innych napojów często stosowane nieodpowiednio do rehydratacji (tabela 3).

Nowe rozwiązania

Inne potencjalne dodatki do ORS obejmują substancje zdolne do krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych (np wyzwoleńczych amylaza odporne skrobię pochodzące z kukurydzy) (110 ) I częściowo hydrolizowana guma guar (111 ). Przypuszczalny mechanizm działania jest do korzystania ze zwiększonego wychwytu okrężnicy sodu w połączeniu transportu kwasów tłuszczowych o krótkim łańcuchu. Inne możliwe przyszłe zmiany składu ORS obejmują dodanie probiotyków (91 ), Prebiotyki, cynk (87 ), Lub polimery białkowe.

Bariery ORT

Wniosek

Referencje

  1. Tucker AW, Haddix AC, Bresee JS, Holman RC Parashar UD, szkło RI. Analiza opłacalności rotawirusa programu szczepień dla Stanów Zjednoczonych. JAMA 1998; 279: 1371–6.
  2. Kosek M, Berno C, Guerrant RL. Globalny ciężar choroby biegunkowe, oszacowana na podstawie badań opublikowanych w latach 1992 i 2000. Bull Świat Zdrowie Organowego 2003; 81: 197–204.
  3. Czarny RE Morris SS, Bryce J. Gdzie i dlaczego 10 milionów dzieci umiera każdego roku? Lancet 2003; 361: 2226–34.
  4. Parashar U, Hummelman E Bresee J Miller M, szkło R. Globalny choroby i zgony spowodowane chorobą rotawirusem u dzieci. Emerg Infect Dis 2003; 9: 565–72.
  5. Snyder JD, Merson MH. Wielkość światowego problemu ostrej biegunki: przegląd aktywnych danych nadzoru. Bull Świat Zdrowie narządów 1982; 60: 605–13.
  6. Bern C, Martines J de Zoysa I, Szkło RI. Wielkość światowego problemu chorób biegunkowych: aktualizacja dziesięć lat. Bull Świat Zdrowie narządów 1992; 70: 705–14.
  7. Anonimowy. Woda z cukrem i solą [redakcji]. Lancet 1978; 2: 300–1.
  8. Santosham M, Keenan EM, Tulloch J, Broun D, ​​szkło R. doustna terapia nawodnienie biegunka: przykładem odwrotnego transferu technologii. Pediatrics 1997; 100: E10.
  9. Anonimowy. Parametr Praktyka: zarządzanie ostrego nieżytu żołądkowo-jelitowego u dzieci. Amerykańska Akademia Pediatryczna Tymczasowego Komitetu Quality Improvement Podkomisji Ostre zapalenie żołądka i jelit. Pediatrics 1996; 97: 424–35.
  10. Szajewska H, ​​Hoekstra JH, Sandhu B. W przypadku ostrego zapalenia żołądka i jelit w Europie oraz wpływ nowych zaleceń: wieloośrodkowe badanie. Grupa Robocza ds ostrego Biegunka Europejskiego Towarzystwa Gastroenterologii Pediatrycznej, Hepatologii i Żywienia,. J Pediatr Gastroenterol Nutr 2000; 30: 522–7.
  11. Anidi I Bazargan M, James FW. Wiedza i zarządzanie biegunki u zaniedbywanych mniejszości rodziców / opiekunów. Ambul Pediatr 2002; 2: 201–6.
  12. Hirschhorn N, Greenough WB, 3 rd. Postęp w doustnej terapii nawadniającego. Sci Am 1991; 264: 50–6.
  13. Merrick N, Davidson B, Lis S. Leczenie ostrego zapalenia żołądka i jelit: za dużo i za mało opieki. Clin Pediatr (Phila) 1996; 35: 429–35.
  14. Ozuah PO, Avner JR Stein RE. Oral nawodnienie, lekarze medycyny ratunkowej, a parametry praktyka: badanie krajowe. Pediatrics 2002; 109: 259–61.
  15. Perlstein PH Lichtenstein P, Cohen MB i in. Wdrożenie opartej na dowodach ostrego gastroenteritis wytyczną w szpitalu dziecięcym. Jt Comm J Qual Improv 2002; 28: 20–30.
  16. Snyder JD. Używanie i nadużywanie terapii doustnej na biegunkę: porównanie praktyk amerykańskich z Amerykańskiej Akademii Pediatrii rekomendacji. Pediatrics 1991; 87: 28–33.
  17. Reis WE Goepp JG, Katz S, Santosham M. Przeszkody w korzystaniu z doustną terapią nawadniającą. Pediatrics 1994; 93: 708–11.
  18. Duggan C, Nurko S. "Karmienie jelita": Naukowych podstaw do dalszego żywienia dojelitowego w okresie ostrej biegunki. J Pediatr 1997; 131: 801–8.
  19. Sandhu BK; Europejskie Towarzystwo Gastroenterologii Pediatrycznej, Hepatologii i Żywienia Working Group on Acute biegunka. Uzasadnieniem dla wczesnego żywienia w dzieciństwie żołądka i jelit. J Pediatr Gastroenterol Nutr 2001; 33 (suppl 2): ​​S13–6.
  20. Duggan C, Santosham M, szkło RI. Zarządzanie ostrej biegunki u dzieci: nawadnianie doustne, konserwacji i leczenia żywieniowego. MMWR 1992; 41 (RR-nr. 16): 1–20.
  21. O’Shaughnessy W. Eksperymenty na krew w cholerę. Lancet 1831; 1: 490.
  22. Latta T. Złośliwy cholera: dokumenty przekazane przez Centralny Zarząd Zdrowia Londynie, w stosunku do leczenia cholery obficie wstrzyknięciu płynów wodnych i solankowych w żyłach. Lancet 1832; 2: 274.
  23. Harrison HE. Wkład amerykańskich pediatrów do leczenia biegunki odwodnienie. Pediatr Res 1990; 27: S62–4.
  24. Phillips RA. Dwadzieścia lat badań cholery. JAMA 1967; 202: 610–4.
  25. Pierce NF Banwell JG, Rupak DM i in. Wpływ dożołądkowego wlew glukozy i elektrolitów na równowagi wody i elektrolitów w azjatyckiej cholery. Gastroenterology 1968; 55: 333–43.
  26. Nalin DR, Gotówka RA Islam R Molla M, Phillips RA. Doustne leczenie podtrzymujące na cholerę u dorosłych. Lancet 1968; 2: 370–3.
  27. Mahalanabis D Choudhuri AB, Bagchi N, Bhattacharya AK, Simpson TW. Doustna terapia płynu cholery wśród uchodźców Bangladeszu. Johns Hopkins Med J 1973; 132: 197–205.
  28. Acra SA Ghishan GK. topniki elektrolitów w jelicie i doustnych roztworów nawadniających. Pediatr Clin North Am 1996; 43: 433–49.
  29. Hirschhorn N Kinzie JL, Sachar D, et al. Zmniejszenie wydalania stolca netto w cholerę w czasie perfuzji jelitowej z roztworów zawierających glukozę. N Engl J Med 1968; 279: 176–81.
  30. transport jonów Pole M. jelit i patofizjologia biegunki. J Clin Invest 2003; 111: 931–43.
  31. Acheson DW. Enterotoksyny w ostrej biegunki infekcyjnej. J Infect 1992; 24: 225–45.
  32. Pole M, Rao MC Chang EB. Jelitowe transportu elektrolitu i choroby biegunkowe (1). N Engl J Med 1989; 321: 800–6.
  33. Ball JM Tian P, Zeng CQ Morris AP, Estes MK. Od wieku biegunki wywołanej przez rotawirusowego niestrukturalnego glikoproteiny. Science 1996; 272: 101–4.
  34. Curran PF. Na, Cl, a woda transport jelita cienkiego szczura in vitro. Gen J Physiol 1960; 43: 1137–48.
  35. Bhan MK, Mahalanabis D Fontaine O, Pierce NF. Badania kliniczne ulepszonych preparatów solnych nawadnianie doustne: przegląd. Bull Świat Zdrowie narządów 1994; 72: 945–55.
  36. Fontaine O Gore SM, Pierce NF. Z ryżu DPN leczenia biegunki. Cochrane Database Syst Rev 2000; 2: CD001264.
  37. Duggan C Lasche J McCarty M, et al. DPN dla ostrej biegunki uniemożliwia późniejsze niezaplanowane wizyty kontrolne. Pediatrics 1999; 104: E29.
  38. Mull JD, Mull DS. koncepcje matek z dzieciństwa biegunki wiejskich Pakistan: co ORT planiści Program powinien wiedzieć. Soc Sci Med 1988; 27: 53–67.
  39. Meyers A, Sampson A Saladino R, Dixit S Adams W, Mondolfi A. Bezpieczeństwo i skuteczność domowej roboty i rozpuścić pakietowych rozwiązań nawadnianie doustne bazie zbóż: randomizowane badanie kliniczne. Pediatrics 1997; 100: E3.
  40. Światowa Organizacja Zdrowia. Leczenie biegunki: podręcznik dla lekarzy i innych pracowników służby zdrowia starszych. Genewa, Szwajcaria: Światowa Organizacja Zdrowia, 1995.
    Dostępne w http://www.who.int/child-adolescent-health/New_Publications/CHILD_HEALTH/WHO.CDR.95.3.htm.
  41. Duggan C, Refat M, Haszem M, Wolff M, Fayad I Santosham M. Jak ważne są kliniczne objawy odwodnienia u niemowląt? J Pediatr Gastroenterol Nutr 1996; 22: 56–61.
  42. Mackenzie A, Barnes G Shann F. kliniczne objawy odwodnienia u dzieci. Lancet 1989; 2: 605–7.
  43. Sandhu BK. Praktyczne wskazówki dotyczące postępowania w przypadku zapalenia żołądka i jelit u dzieci. J Pediatr Gastroenterol Nutr 2001; 33 (suppl 2): ​​S36–9.
  44. Naucz SJ Yates EW, Feld LG. predyktorami laboratoryjne deficytu płynu dotkliwie odwodnionych dzieci. Clin Pediatr (Phila) 1997; 36: 395–400.
  45. Nager AL, Wang VJ. Porównanie nosowo-żołądkową i dożylnych metod nawodnieniu u dzieci z ostrym odwodnieniem. Pediatrics 2002; 109: 566–72.
  46. Atherly YC-John Cunningham SJ, Crain EF. W randomizowanym trial of oral vs nawodnieniu dożylnym w pediatrycznej izbie przyjęć. Arch Pediatr Adolesc Med 2002; 156: 1240–3.
  47. Jackson J, Bolte RG. Ryzyko dożylnego podawania płynów hipotonicznymi dla pacjentów pediatrycznych w ED i ustawień przedszpitalnym: niech zdjąć rączkę od pompy. Am J Med 2000 Emerg; 18: 269–70.
  48. Ho MS, szkło RI, Pinsky PF. Biegunkowych zgonów w amerykańskich dzieci. Są one zapobiegać? JAMA 1988; 260: 3281–5.
  49. Worek DA Islam S Brown KH i wsp. Doustna terapia u dzieci z cholerą: porównanie sacharozy i glukozy w roztworach elektrolitów. J Pediatr 1980; 96: 20–5.
  50. Gremse Da. Skuteczność nosowo-żołądkową nawodnieniu u hospitalizowanych dzieci z ostrą biegunką. J Pediatr Gastroenterol Nutr 1995; 21: 145–8.
  51. Santosham M Daum RS Dillman L, i in. Doustna terapia nawodnienie infantylne biegunka: kontrolowane badanie dobrze odżywionych dzieci hospitalizowanych w Stanach Zjednoczonych i Panamy. N Engl J Med 1982; 306: 1070–6.
  52. Adrogue H Madias N. Hipernatremia. N Engl J Med 2000; 342: 1493–1499.
  53. Brązowy KH, Peerson J Fontaine O. Stosowanie nieludzkich mleka w postępowaniu dietetycznym w przypadku małych dzieci z ostrą biegunką: metaanaliza badań klinicznych. Pediatrics 1994; 93: 17–27.
  54. Santosham M Foster S, Reid R, i in. Rola bazie soi, laktozy formuły podczas leczenia ostrej biegunki. Pediatrics 1985; 76: 292–8.
  55. Brązowy KH Gastanaduy AS, Saavedra JM et al. Wpływ ciągłego podawania doustnego na klinicznych i odżywczych wyników ostrej biegunki u dzieci. J Pediatr 1988; 112: 191–200.
  56. Brązowy KH, Perez, F., Peerson J, et al. Wpływ błonnika (polisacharydów soi) na wagę, czas i wyniku odżywczej ostrej, wodnistą biegunkę u dzieci. Pediatrics 1993; 92: 241–7.
  57. Burks AW, Vanderhoof JA, Mehra S, Ostrom KM, Baggs G. randomizowane badanie kliniczne o wzorze sojowym z dodatkiem błonnika i bez biegunki wywołanej antybiotykami. J Pediatr 2001; 139: 578–82.
  58. Isolauri E, Juntunen M, Wiren S, Vuorinen P, zmiany przepuszczalności Koivula T. jelitowe w ostrym zapaleniu żołądka i jelit: wpływ czynników klinicznych i zarządzanie odżywczej. J Pediatr Gastroenterol Nutr 1989; 8: 466–73.
  59. Rabbani GH, Teka T Zaman B Majid N, Khatun M, Fuchs GJ. Badania kliniczne w uporczywej biegunki: Zarządzanie diety z zielonego banana lub pektyny w Bangladeszu dzieci. Gastroenterology 2001; 121: 554–60.
  60. Baker SS, Davis AM. Niskokaloryczną terapia doustna podczas epizodu biegunki i wymioty mogą doprowadzić do poważnego niedożywienia. J Pediatr Gastroenterol Nutr 1998; 27: 1–5.
  61. Checkley W, Gilman RH Black R, i in. Wpływ stanu odżywienia na biegunkę w peruwiańskich dzieci. J Pediatr 2002; 140: 210–8.
  62. Pang XL, Honma S, S Nakata, Vesikari T. Ludzki caliciviruses ostrego zapalenia żołądka i jelit, w małych dzieci w społeczności. J Infect Dis 2000; 181: S288–94.
  63. Guerrant RL Van Gilder T TS Steiner i in. Wytyczne praktyki dla zarządzania biegunki zakaźnej. Clin Infect Dis 2001; 32: 331–51.
  64. Pickering LK, Cleary TG. Terapia chorób biegunkowych u dzieci. W: Blaser MJ, Ravdin ji Guerrant RL, Smith PD, Greenburg HB, wyd. Zakażenia przewodu pokarmowego: mikrobiologii, patofizjologii oraz cechy kliniczne. 2 nd ed. Nowy Jork, NY: Lippincott Williams & Wilkins, 2002: 1223–40.
  65. American Academy of Pediatrics. Leki stosowane w zakażeniach pasożytniczych. W: Pickering LK, ed. Red Book, 2003: Raport Komisji Chorób Zakaźnych. 26 th ed. Elk Grove, IL: American Academy of Pediatrics, 2003: 744–70.
  66. Centers for Disease Control and Prevention. Diagnostyce i leczeniu chorób pokarmowych: starter dla lekarzy. MMWR 2001; 50 (RR-nr. 2): 1–69.
  67. Bhutta TI, Tahir KI. Zatrucie Loperamid u dzieci. Lancet 1990; 335: 363.
  68. DuPont HL Sullivan P, Pickering LK, Haynes G, Ackerman PB. Leczenie objawowe biegunki z salicylan bizmutu wśród uczniów uczęszczających meksykańską uniwersytet. Gastroenterology 1977; 73 (4 Pt 1): 715–8.
  69. Gorbach SL. Terapia bizmutu w chorobach przewodu pokarmowego. Gastroenterology 1990; 99: 863–75.
  70. Pickering LK, Feldman S Ericsson CD, Cleary TG. Absorpcja salicylan bizmutu i od A salicylan bizmutu – związek zawierający (Pepto-Bismol). J Pediatr 1981; 99: 654–6.
  71. Figueroa Quintanilla-D, Salazar-Lindo E, Sack RB, et al. Kontrolowany proces salicylan bizmutu u dzieci z ostrą wodnistej biegunki. N Engl J Med 1993; 328: 1653–8.
  72. Schwartz JC. Racekadotrilem: nowe podejście do leczenia biegunki. Int J Antimicrob Agents 2000; 14: 75–9.
  73. Salazar-Lindo E Santisteban-Ponce J Chea-Woo E, Gutierrez M. racekadotril w leczeniu ostrej wodnistej biegunki u dzieci. N Engl J Med 2000; 343: 463–7.
  74. Cezard JP Duhamel JF Meyer, M, et al. Skuteczność i tolerancję racekadotril ostrej biegunki u dzieci. Gastroenterology 2001; 120: 799–805.
  75. Ramsook C, Sahagun-Carreon I Kozinetz CA, Moro-Sutherland D. randomizowane badanie kliniczne porównujące ondansetron oralny z placebo u dzieci chorych na ostrą wymioty żołądka i jelit. Ann Emerg Med 2002; 39: 397–403.
  76. Reeves JJ, Shannon MW, Fleisher GR. Ondansetron zmniejsza wymioty związane z ostrym zapaleniem żołądka i jelit: randomizowane, kontrolowane badanie. Pediatrics 2002; 109: E62.
  77. Hambidge K. Cynk i biegunka. Acta Pediatr Supl 1992; 381: 82–6.
  78. Castillo-Duran C, Fiolka P Uauy R. nazwiska równowagę mineralną w czasie ostrej biegunki u niemowląt. J Pediatr 1988; 113: 452–7.
  79. Sachdev HP Mittal NK Mittal SK, Yadav H. kontrolowane badanie na temat przydatności doustnej suplementacji cynku w ostrej biegunki u niemowląt odwadniającego. J Pediatr Gastroenterol Nutr 1988; 7: 877–81.
  80. Roy SK Behrens RH Haider R, i in. Wpływ suplementacji cynkiem na przepuszczalność jelit w Bangladeszu dzieci z ostrą biegunką i zespół uporczywej biegunki. J Pediatr Gastroenterol Nutr 1992; 15: 289–96.
  81. Sazawal S, Czarny RE, Bhan MK, Bhandari N, Sinha A, Jalla S. suplementacja cynku u dzieci z ostrą biegunką w Indiach. N Engl J Med 1995; 333: 839–44.
  82. Lak N, Bahl R Taneja S, et al. Znaczne zmniejszenie zachorowalności ciężkiej biegunki przez codziennej suplementacji cynku u młodych północno indyjskich dzieci. Pediatrics 2002; 109: E86.
  83. Nić TA Chandyo RK Bahl R, i in. Skuteczność i skuteczność cynku do leczenia ostrej biegunki u młodych dzieci. Pediatrics 2002; 109: 898–903.
  84. Penny ME Peerson JM, Marin RM et al. Randomizowane badanie społeczności opartej na wpływ suplementacji cynku, z lub bez innych mikroelementów, na czas trwania uporczywej biegunki dziecięcej w Limie, Peru. J Pediatr 1999; 135 (2 Pt 1): 208–17.
  85. Bhutta ZA, RE czarny, brązowy KH, et al. Profilaktyka biegunek i zapalenia płuc przez suplementacji cynku u dzieci w krajach rozwijających się: zbiorcza analiza randomizowanych badań klinicznych. Collaborative Grupa cynku śledczych. J Pediatr 1999; 135: 689–97.
  86. Bhutta ZA, ptaków SM Black RE, et al. Lecznicze działanie cynku doustnie w ostrym i uporczywej biegunki u dzieci w krajach rozwijających się: zbiorcza analiza randomizowanych badań klinicznych. Am J Clin Nutr 2000; 72: 1516–22.
  87. Bahl R Lak N, Saksena M, et al. Skuteczność cynku wzbogacone DPN na 6 do 35 miesięcy, życia dzieci z ostrą biegunką. J Pediatr 2002; 141: 677–82.
  88. Duggan C, Gannon J Walker Waszyngton. składniki odżywcze i ochronne funkcjonalne pokarmy dla przewodu pokarmowego. Am J Clin Nutr 2002; 75: 789–808.
  89. Gibson GR, Roberfroid MB. Pokarmowy modulowania ludzkiej mikroflory okrężnicy: wprowadzenie pojęcia prebiotyków. J Nutr 1995; 125: 1401–12.
  90. Vanderhoof JA Young RJ. Korzystanie z probiotyków w zaburzeniach żołądkowo-jelitowych z dzieciństwa. J Pediatr Gastroenterol Nutr 1998; 27: 323–32.
  91. Guandalini S Pensabene L Zikri MA, i in. Lactobacillus GG podawany w DPN u dzieci z ostrą biegunką: wieloośrodkowe badanie Europejskiej. J Pediatr Gastroenterol Nutr 2000; 30: 54–60.
  92. D’Souza AL, Rajkumar C, J Cooke, Bulpitt CJ. Probiotyki w zapobieganiu biegunce związanej ze stosowaniem antybiotyków: meta-analizy. BMJ 2002; 324: 1361–6.
  93. Lu L Walker Waszyngton. Patologiczne i fizjologiczne oddziaływania bakterii z nabłonka jelitowego. Am J Clin Nutr 2001; 73: 1124S – 30s.
  94. Walker WA. Rola składników odżywczych i kolonizacji bakterii w rozwoju jelit obrony gospodarza. J Pediatr Gastroenterol Nutr 2000; 30 (suppl 2): ​​S2–7.
  95. Szajewska H, ​​Kotowska M, Mrukowicz JZ, Armanska M Mikołajczyk W. Skuteczność Lactobacillus GG w profilaktyce biegunki u niemowląt szpitalnych. J Pediatr 2001; 138: 361–5.
  96. Roberfroid MB. Prebiotyki: preferencyjne substratami dla konkretnych zarazków? Am J Clin Nutr 2001; 73: 406S – 9S.
  97. Dai D Walker Waszyngton. składniki odżywcze i ochronne kolonizacja bakteryjna w jelitach człowieka niedojrzałego. Adv Pediatr 1999; 46: 353–82.
  98. Nazajutrz A, Ruiz-Palacios G Altaye M, et al. Oligosacharydy mleka ludzkiego są związane z ochroną przed biegunką u niemowląt karmionych piersią. Ped Res 2003; 53: 167a.
  99. Duggan C grosz ME Hibberd P, et al. Oligofruktoza-uzupełnione niemowląt zbożowych: 2 randomizowane, oślepiony badań społeczności lokalnych w peruwiańskich niemowląt. Am J Clin Nutr 2003; 77: 937–42.
  100. Kabir I Rahman MM, Haider R Mazumder RN Khaled MA, Mahalanabis D. Zwiększony przyrost wzrostu u dzieci karmionych dietą o wysokiej zawartości białka w okresie rekonwalescencji od zakażenie pałeczkami Shigella: uzupełniającą analizę sześciu miesięcy. J Nutr 1998; 128: 1688–91.
  101. Kabir I, Malek MA, Mazumder RN, Rahman MM Mahalanabis D. wzrostu catch-up Szybka dzieci karmionych dietą o wysokiej zawartości białka w okresie rekonwalescencji od zakażenie pałeczkami Shigella. Am J Clin Nutr 1993; 57: 441–5.
  102. Światowa Organizacja Zdrowia. Zarządzanie krwawych biegunek u małych dzieci. Genewa, Szwajcaria: World Health Organization, 1994. Dostępne w http://www.who.int/child-adolescent-health/New_Publications/CHILD_HEALTH/WHO_CDD_94.49.htm.
  103. Ahmed T Ali M Ullah MM et al. Śmiertelność w poważnie niedożywionych dzieci z biegunką i stosowania znormalizowanego protokołu zarządzania. Lancet 1999; 353: 1919–22.
  104. Światowa Organizacja Zdrowia / Departament Zdrowia Dzieci i Młodzieży. Zarządzanie dziecka z poważną infekcją lub ciężkiego niedożywienia: wytyczne dla opieki na poziomie pierwszego arbitrażu w krajach rozwijających się. Genewa, Szwajcaria: World Health Organization, 2000. Dostępne w http://www.who.int/child-adolescent-health/publications/referral_care/homepage.htm.
  105. Molla A Rahaman M, Sarker S Sack DA, zawartość elektrolitów Molla A. Stolec i oczyszczanie ceny w biegunki wywołane przez rotawirusy, enterotoksycznej E coli i V. cholerae u dzieci. J Pediatr 1981; 98: 835–8.
  106. Hahn S, Kim Y, Garner P. Zmniejszone osmolarność roztworu nawodnienie doustne w leczeniu odwodnienia z powodu biegunki u dzieci: przegląd systematyczny. BMJ 2001; 323: 81–5.
  107. Alam NH, Majumder RN, Fuchs GJ. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania DPN o zmniejszonej osmolarności u dorosłych z cholerą: randomizowanym podwójnie ślepym badaniu klinicznym. WYBÓR Study Group. Lancet 1999; 354: 296–9.
  108. Światowa Organizacja Zdrowia. Zmniejszone osmolarności doustne sole nawadniające (ORS) preparatu. New York, NY: UNICEF House, 2001. Dostępne w http://www.who.int/child-adolescent-health/New_Publications/NEWS/Expert_consultation.htm.
  109. Światowa Organizacja Zdrowia. Doustne sole nawadniające (ORS): nowa formuła osmolarność zmniejszona. Genewa, Szwajcaria: Światowa Organizacja Zdrowia, 2002.
  110. Ramakrishna BS, Venkataraman S, Srinivasan P, P, młody Dash GP, Binder HJ. Amylaza odpornej skrobi oraz DPN na cholerę. N Engl J Med 2000; 342: 308–13.
  111. Alam NH, Meier R Schneider H. i in. Częściowo hydrolizowany guar uzupełnionej DPN w leczeniu ostrej biegunki u dzieci. J Pediatr Gastroenterol Nutr 2000; 31: 503–7.
  112. Meyers A, Siegel B Vinci R. Bariery ekonomiczne do stosowania doustnego leczenia nawadniającego. JAMA 1991; 265: 1724–5.
  113. Crocco AG, Villasis-Keever M, Jadad AR. Dwa zła nie czynią krzywdy kwalifikowany typ rację: za nieprawdziwe informacje w Internecie. Pediatrics 2002; 109: 522–3.
  114. Santosham M. terapia doustna nawodnienie: wstecz transferu technologii. Arch Pediatr Adolesc Med 2002; 156: 1177–9.

W przypadku ostrego zapalenia żołądka i jelit u dzieci
Konsultantów i recenzentów

CDC: James M. Hughes, M. D. i Steve Ostroff, M. D. Biuro Dyrektora, Narodowe Centrum Chorób Zakaźnych (NCID); Caryn Berno, M. D. Podział chorób pasożytniczych, NCID; Eric Mintz, M. D. Podział bakteryjnych i grzybiczych chorób, NCID; Larry Pickering, M. D. Biuro Dyrektora Narodowego Programu Szczepień,; i Larry Anderson, M. D. James LeDuc, Ph.D. i Umesh Parashar, M.B.B.S. Oddział Chorób wirusowych i riketsje, NCID.

RELATED POSTS

  • W przypadku ostrego zapalenia żołądka i jelit …

    Artykuł sekcji Szacunki dotyczące ogólnej częstości występowania ostrego zapalenia żołądka i jelit przedziale od 1,3 do 2,3 epizodów biegunki rocznie u dzieci poniżej pięciu lat. Każdego roku…

  • Zapalna choroba jelit, przyczyny zapalenia żołądka.

    Kiedy ostatni raz miałeś ból brzucha? To normalne dla wszystkich dzieci, aby uzyskać bellyaches raz na jakiś czas. Ale niektóre dzieci się bad ból brzucha przez cały czas. Są zmęczeni, a nawet…

  • Łagodne zapalenie żołądka, zapalenie żołądka leczenie łagodnego antral.

    Przewodnik leczenia łagodnej zapalenie żołądka Wielu ludzi, którzy cierpią z powodu łagodnego zapalenia żołądka nie są nawet świadomi swojego stanu. Objawy zapalenia żołądka nakładają się na…

  • Jak szybko wyleczyć zapalenie żołądka …

    Nieżyt żołądka Co powoduje zapalenie błony śluzowej żołądka? Alkoholizm. Nadmierne spożycie alkoholu może znacznie podrażniać błonę śluzową żołądka i ostatecznie osłabienie go. Błony śluzowej…

  • Jak uniknąć wirusowe zapalenie żołądka po …

    Zwiększyć spożycie witaminy C. Ponieważ wirusy dostają się do organizmu, gdy układ odpornościowy jest słaby, należy podjąć kroki, aby wzmocnić swój układ odpornościowy tak, że ciało nie staje…

  • Zapalna choroba jelit, zapalenie …

    Essentials Practice Ciężkie zapalenie okrężnicy zauważone podczas kolonoskopii u pacjenta z chorobą zapalną jelit. Błona śluzowa jest rażąco obnażonego z aktywnego krwawienia zauważyć. P….

Comments are closed.